மங்காத சுயமரியாதைப் பேரொளி

பண்பாடு, பாரம்பரியம் ஆகியவற்றின் பெயரால் மூடநம்பிக்கைகளும் பிற்போக்குத்தனங்களும் நிறைந்திருந்த சமூகத்தில் அறிவியலின் துணையோடு பகுத்தறிவுச் சிந்தனை யாளர்கள் வெளிப்பட்டனர். சமூகம் முழுக்கக் கவிழ்ந்திருந்த அறியாமை இருளைத் தங்களின் முற்போக்குக் கருத்துகள் மூலமாக அவர்கள் அகற்ற முயன்றனர். ஆனால், அவர் களுக்குக் கிடைத்ததெல்லாம் புறக்கணிப்பும் அவமானமுமே.

பகுத்தறிவுச் சிந்தனையை மக்களிடம் கொண்டுசேர்ப்பது ஆண்களுக்கே பெரும் சவாலாக இருந்த காலத்தில் வீட்டு வாசலைத் தாண்டுவது பெண்களுக்கு அழகல்ல என்று சொல்லிப் பிணைக்கப்பட்டிருந்த அடிமை விலங்கை உடைத்துப் பல பெண்கள் களம்கண்டனர். பிற்போக்குத் தனங்களுக்கு முற்றுப்புள்ளி வைக்கும் நோக்குடன் செயல் பட்ட பெண் பகுத்தறிவுவாதிகள் சிலரை நினைவுகூர்வது, முற்போக்குச் சிந்தனையை மக்கள் மத்தியில் பரப்பியதற்காகப் படுகொலை செய்யப்பட்ட நரேந்திர தபோல்கருக்கு அவரது நினைவுநாளில் (ஆகஸ்ட் 20) செய்யும் பொருத்தமான அஞ்சலியாக இருக்கும்.

மூவலூர் ராமாமிர்தம்

முதல் பகுத்தறிவுப் பெண் குரல்

பின்னாளில் தன் பெயரால் திருமண நிதியுதவித் திட்டம் செயல்படுத்தப்படும் என மூவலூர் ராமாமிர்தம் அம்மை யார் நினைத்திருக்க மாட்டார். ஆனால், பெண்களின் மறு மலர்ச்சிக்காக அவர் செய்த செயல்களுக்குச் செய்யும் சின்னதொரு அங்கீகாரமாகவே பெண் குழந்தைகளின் கல்வியை ஊக்கு விக்கும் வகையில் தமிழக அரசால், மூவலூர் ராமாமிர்தம் அம்மையார் நினைவுத் திரு மண நிதியுதவித் திட்டம் செயல்படுத்தப்பட்டுவருகிறது.

தேவதாசி முறையை ஒழிப்பதில் டாக்டர் முத்து லட்சு மிக்குத் துணைநின்றார். பெரியாரின் சுயமரியாதை இயக் கத்தில் தன்னை இணைத்துக்கொண்டார். குடிஅரசு இதழில் இவர் எழுதிய அரசியல் கட்டுரைகள் குறிப்பிடத்தக்கவை. கருத்தைக் கருத்தால் எதிர்கொள்ளத் துணிவில்லாத சனாதனவாதிகளுக்கு, ராமாமிர்தம் அம்மையாரின் பேச்சும் செயலும் எட்டிக்காயாகக் கசந்தன.

அதன் விளைவாகப் பிரச்சார மேடையில் தேவதாசி முறைக்கு எதிராகப் பேசிக்கொண்டிருந்தவரை மேடையிலேயே வைத்துக் கூந்தலை அறுத்தனர். இந்தச் செயலால் அவமானப்பட்டுத் தன் செயல்பாடுகளில் இருந்து பின்வாங்கு வார் என்ற சனாதனவாதிகளின் நினைப்பைப் பொய்யாக்கி, முன்பைவிட முழுவேகத்துடன் செயல்பட்டார்.

அந்த நிகழ்வுக்குப் பிறகு நீளக் கூந்தல் வளர்ப்பதைத் தவிர்த்து, கிராப் வெட்டிக்கொண்டார். 1920-களிலேயே தமிழகம் முழுவதும் பயணித்து, சுயமரியாதை கருத்துகளைப் பரப்பியதில் முதன்மையானவர் ராமாமிர்தம் அம்மையார். சுயமரியாதைத் திருமணங்கள் அதிகரிக்கவும் இவர் முக்கியப் பங்காற்றினார். இந்து மதத்தில் நிலவும் தீண்டாமைக் கொடுமை, ஜாதிப்பாகுபாடு ஆகியவற்றுக்கு எதிராகத் திரண்ட மக்கள் இஸ்லாமுக்கு மதம் மாறிய காலத்தில், இஸ் லாமும் இந்தியர்களின் நிலையும் என்ற பிரசுரத்தை 1939இல் வெளியிட்டார்.

அதில் இஸ்லாம் மதத்தில் நிலவும் பாகுபாடற்ற நிலையைச் சுட்டிக்காட்டியிருக்கிறார். காலையில் பறையனாய் இருப் பவன் மாலையில் இப்ராகிம் சாயபு ஆகி பிராமணன் வீட்டுக்குப் போகலாம் எனக் குறிப்பிட்டிருக்கிறார். (ஆதாரம்: மூவலூர் இராமாமிர்தம்: வாழ்வும் பணியும், ஆசிரியர்: பா.ஜீவசுந்தரி). வீட்டுக்குள் இருந்தே மறுமலர்ச்சி புறப்பட முடியும் என்பதை ராமாமிர்தம் உணர்ந்திருந்தார். அதுவும் ஆண்  பெண் பாகுபாடு மலிந்திருக்கும் குடும்ப அமைப்பைச் சரிசெய்வதும் சமூக மாற்றத்துக்கான திறவுகோல்களில் ஒன்று என உணர்ந்து, அந்தப் பாகுபாட்டைக் களைவதற்கான கருத்துகளையும் அவர் முன்வைத்தார்.

அழகு என்ற போர்வையில் பெண்கள் தங்கள் அலங் கரித்துக்கொள்வது பெண்ணடிமைத்தனமன்றி வேறல்ல என்று சொன்னார். கல்வி என்பது ஆண்களுக்கு மட்டுமல்ல, பெண்களும் அதன் பலனை அனுபவிக்க வேண்டும் என்பதையும் தன் பிரச்சாரக் கருத்துகளில் ஒன்றாகக் கொண்டவர் ராமாமிர்தம். பகுத்தறிவு என்பதைக் கடவுள் மறுப்பு என்று மட்டுமே தட்டையாகப் புரிந்துகொள்வதைக் கண்டித்து, சமூக மீட்சிக்கான அடிப்படைகளில் ஒன்று அது என்பதைத் தன் வாழ்நாள் முழுவதும் பறைசாற்றியவர்.

குஞ்சிதம் குருசாமி

கொள்கையும் வாழ்வும் வேறல்ல

ஜாதிவெறி கோரத்தாண்டவம் ஆடிக்கொண்டிருந்த காலத்தில் பத்திரிகை ஆசிரி யரும் பகுத்தறிவுவாதியுமான குத்தூசி குருசாமியை ஜாதி மறுப்புத் திருமணம் செய்து கொண்டவர் குஞ்சிதம் குருசாமி. தந்தை பெரியாரின் தலைமை யில் அதிகாரபூர்வமாக நடந்த முதல் பகுத்தறிவுத் திருமணம் இவர்களுடையதுதான். சமூகம் வகுத்து வைத்திருந்த சட்டகத் துள் தன்னைச் சுருக்கிக் கொள்ள குஞ்சிதம் விரும்பவில்லை. பெண்ணுக்குக் கல்வி என்பது கைவிளக்கு என்பதை உணர்ந் திருந்தார். படித்து முடித்து ஆசிரியராகப் பணி யாற்றினார்.

பிறகு சென்னை நகராட்சி கல்வி அதிகாரியாக உயர்ந்தார். பதவி என்பது சேவை செய்யவே என்பதைத் தன் செயல் பாடுகள் மூலம் நிரூபித்தார். வாய்ப்பு கிடைத்தபோதெல்லாம் பகுத்தறிவுக் கருத்துகளை மக்களிடம் கொண்டுசேர்ப்பதில் முனைப்புடன் செயல்பட்டார். அதுவே அவரது பணி நீக்கத்துக்கும் காரணமாக அமைந்தது. மீண்டும் பணியில் சேர்க்கப்பட்ட பிறகும் தன் சமூகச் செயல்பாடுகளை அவர் குறைத்துக்கொள்ளவில்லை.

ஒடுக்கப்பட்டவர்களுக்காகவும் பெண்களுக்காகவும் தொடர்ந்து குரல்கொடுத்தார். ஆண்களுக்கு மட்டுமே அரசியல் தெரியும் என்ற கற்பிதத்தைத் தன் அரசியல் விமர்சனக் கட்டுரைகள் மூலம் தகர்த்தார். பெரியாரின் வழிகாட்டுதலின்படி பிரச்சார மேடைகளில் ஆங்கிலத்திலும் அனல் தெறிக்கப் பேசினார். எந்தச் சூழலிலும் எளிமையைக் கைவிடாமல் இருந்தார். கொள்கையும் வாழ்வும் வேறல்ல என்பதற்கு உதாரணமாகத் திகழ்ந்தார் குஞ்சிதம் குருசாமி.

மணியம்மை

நெருப்பாற்றில் நீந்தியவர்

கணவனைத் தொழுது எழுவதே பெண்ணுக்குப் பெருமை என்ற கருத்து வேரூன்றிக் கிடந்த காலத்தில் (இன்றும் நிலைமை அப்படியொன்றும் மாறி விடவில்லை) பெரியார் என்ற மாபெரும் அடையாளத்தின் நிழலில் மட்டு

மே மகிழ்ந்திருக்க அவர் நினைக்கவில்லை. தான் தலைவனாக வரித்துக் கொண்டவரையே வாழ்க்கைத் துணைவனாகக் கைப்பிடித்ததோடு தன் கடமை முடிந்து விட்டதாக அவர் நிறைவடையவில்லை.

சிறு வயது முதலே தான் கடைப்பிடித்துவரும் சுய மரியாதைக் கருத்துகளை மக்கள் மத்தியில் கொண்டு செல்வதே தன் வாழ்வின் பெரும் லட்சியமெனக் கொண்டு அதன் வழியே நடந்தவர் மணியம்மை. மகள் வயதுப் பெண்ணை மணந் தவர் என்று பெரியார்  மணி யம்மை திருமணத்தை இந்தச் சமூகம் பேசு பொருளாக்கிய போது அதைப் பற்றியெல் லாம் கவலைப்பட்டுக் கொண்டிருக்கத் தனக்கு நேர மில்லை என்பதைத் தீரம் மிக்கச் செயல்பாடுகளால் மணியம்மை நிரூபித்தார். தந்தை பெரியாரின் மறை வுக்குப் பிறகு திராவிடர் இயக்கத்தின் தலைமைப் பொறுப் பேற்றார். அது பெயரளவுக் கான தலை மையாக மட்டும் இல்லை என்பதே மணியம்மையின் இடைவிடாத செயல்பாடு களுக்குச் சான்று. சுயமரியாதைப் பிரச்சார நிறுவனத்தில் ஆயுள் காலச் செயலராகப் பொறுப் பேற்றுச் செயல்பட்டார். பிரச்சார மேடைகளில் பகுத்தறிவுக் கருத்துகளைப் பேசுவதோடு அவற்றை குடிஅரசு இதழில் கட்டுரை களாகவும் எழுதினார். மொழி உரிமைப் போர், இந்தி எதிர்ப்புப் போராட்டம் என முழுநேர அரசியல் பணியில் ஈடுபட்டார்.

பெரியார் சிறையில் இருந்தபோதும் அவரது மறைவுக்குப் பிறகும் திராவிடர் இயக்கச் செயல்பாடுகள் தளர்வடையாமல் பார்த்துக்கொண்டதில் மணியம்மையின் பங்கு குறிப்பிடத் தக்கது. வட மாநிலங்களில் கொண்டாடப்படும் ராவண லீலா விழாவுக்குத் தடை கேட்டுப் போராடினார். அவரது கோரிக்கைக்குச் சரியான பதில் இல்லை என்ற நிலையில் தமிழகத்தில் ராமன், லட்சுமணனின் உருவ பொம்மைகளை எரித்துப் போராட்டம் நடத்தினார்.

அவரச நிலை அமலில் இருந்த காலத்திலும் இயக்கத் தொண்டர்களைச் சந்தித்துப் பேசினார். அன்றைய பிரதமர் இந்திரா காந்தி தமிழகம் வந்தபோது அவருக்குக் கறுப்பு கொடி காட்டியதற்காகக் கைது செய்யப்பட்டார். இட ஒதுக்கீடு வாயிலாக மட்டுமே பெண்கள் இன்று அரசியலில் களம்காணும் சூழலில் அரை நூற்றாண்டுக்கு முன்பாகவே அரசியலில் சூறாவளியாகச் சுழன்றவர் மணியம்மை, அதுவும் சமூக மாற்றத்துக்கான அரசியலில்.

திருமணத்துக்குப் பின் தாலியும் குங்குமமும் அணியாத பெண்களை அந்நாட்களில் இந்தச் சமூகம் எப்படித் தூற்றி யிருக்கும் எனச் சொல்லத் தேவையில்லை. காரணம் கணவனை இழந்த பெண்கள் இன்றும்கூட பொட்டு வைத்துக் கொள்ளத் துணிகிறார்களே தவிர, பூ வைத்துக்கொள்வதில்லை. இந்தப் பின்னணியில் இருந்துகொண்டு மணியம்மையார் விதைத்த புரட்சி வித்துகளை எண்ணிப் பார்த்தால் அவர் நெருப்பாற்றை நீந்திக் கடந்தவர் என்பது புரியும்.

நன்றி:  இந்து தமிழ் திசை (பெண் இன்று) 19.8.2018)

- விடுதலை நாளேடு, 21.8.18

ரயில்வே காவல்துறையில் பெண்களுக்கு 50 விழுக்காடு இடஒதுக்கீடு

பாட்னா, ஆக. 16- ரயில்வே பாதுகாப்புப் படைப்பிரிவு 1957ஆம் ஆண்டில் உரு வாக்கப்பட்டது. நாடுமுழுவதும் உள்ள சீருடைப்பணிப்பிரிவினரில் ரயில்வே பாதுகாப்புப் படைப்பிரிவினரே அதிக எண்ணிக்கையில் உள்ளனர். இன்றும் 70,000 பேருக்கும்மேல் பணியாற்றி வருகிறார்கள். ரயில்வே பாதுகாப்பு படைப்பிரி வில் 9500 முதல் 10000 வரை காவலர்கள் தேர்வு செய்யப்பட உள்ளனர். அவர்க ளில் 50 விழுக்காடு அளவு பெண்களுக்கு வழங்கப்படுகிறது என்று மத்திய ரயில் வேத் துறை அமைச்சர் பியூஷ் கோயல் தெரிவித்தார். பெண்களுக்கான பணி வாய்ப்பை அதிகரிக்கும் நோக்கத்தில் பெண்களுக்கு 50 விழுக்காடு அளிக்கப் பட்டுள்ளதாக அவர் தெரிவித்தார்.

ரயில்வேத் துறையில் 13,000 காலிப் பணியிடங்கள் விரைவில் நிரப்பப்பட உள்ளன. கணினி முறையிலான தேர் வின் அடிப்படையில் விரைவில் பணி நியமனங்கள் நடைபெறும் என்றும், நேர்முகத் தேர்வுகள் கிடையாது என் றும் அமைச்சர் பியூஷ் கோயல் தெரிவித்தார்.

- விடுதலை நாளேடு, 16.8.18

பாகிஸ்தானில் இந்து பெண்களுக்கு மறுமண உரிமை

சிந்து, ஆக. 13- பாகிஸ்தானின் சிந்து மாகாணத்தில், கணவனை இழந்த அல் லது விவாகரத்து ஆன இந்து பெண்கள் மறுமணம் செய்துகொள்வதற்கு அனு மதியளிக்கும் சட்டத் திருத்த மசோ தாவுக்கு ஆளுநர் ஒப்புதல் வழங்கியிருப்பதாக தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன.

சிந்து மாகாணத்தில் வாழும் இந்து மதத்தைச் சேர்ந்த பெண்கள், கணவனை இழந்துவிட்டால் மறுமணம் செய்து கொள்வதற்கு இதுவரை அனுமதி இல்லாத நிலையில், தற்போது அவர்க ளுக்கு அந்த உரிமை அளிக்கப்பட்டு உள்ளது.

முன்னதாக, சிந்து இந்து திருமண சட்டத் திருத்த மசோதா-2018’அய், சட்டப் பேரவையில் பாகிஸ்தான் முஸ் லிம் லீக் கட்சியின் செயல் தலைவர் நந்த் குமார் கோக்லானி, கடந்த மார்ச் சில் தாக்கல் செய்தார்.

இந்து பெண்கள் சட்டப்பூர்வமாக விவாகரத்து பெறுவதை உறுதி செய்யும் இந்த மசோதா, விவாகரத்து ஆன அல் லது கணவனை இழந்த பெண்கள் மறு மணம் செய்துகொள்வதையும் அனும திக்கிறது.

மேலும், கணவனை பிரிந்த பெண்க ளுக்கும், அவர்களது குழந்தைகளுக்கு மான நிதி பாதுகாப்பையும் உறுதி செய்வதுடன், இந்து மதத்தில் குழந்தை திருமணங்களுக்கு தடை விதிக்கவும் வழிவகை செய்கிறது.

இந்த சட்டத் திருத்த மசோதாவுக்கு, பாகிஸ்தான் மக்கள் கட்சியின் தலைவர் பிலாவல் பூட்டோ மற்றும் இதர கட்சி தலைவர்களும் ஆதரவு தெரிவித்தனர். இதையடுத்து, சிந்து இந்து திருமண சட்டத் திருத்த மசோதா-2018 அண்மை யில் ஒருமனதாக நிறைவேற்றப்பட்டது.

அப்போது பேசிய நந்த் குமார் கோக்லானி, இந்து மதத்தில் உள்ள பழைமையான வழக்கங்களால் பெண் கள் எதிர்கொள்ளும் பாதிப்புகளுக்கு, இந்த சட்டத் திருத்த மசோதா தீர்வாக அமையும். இது அமலுக்கு வருவதற்கு முன் கணவனை பிரிந்த பெண்களும் நீதிமன்றத்தை அணுகி உரிய நிவாரணம் பெறலாம், என்றார்.

இந்நிலையில், இந்த சட்டத் திருத்த மசோதாவுக்கு சிந்து மாகாண ஆளுநர் ஒப்புதல் அளித்துள்ளதாக பாகிஸ்தான் ஊடகங்கள் செய்தி வெளியிட்டுள்ளன.

- விடுதலை நாளேடு, 13.8.18

பெண்களுக்குச் சொத்துரிமை

04.10.1931 - குடிஅரசிலிருந்து...

மைசூர் அரசாங்கத்தில் பெண்களுக்குச் சொத்துரிமை அளிக்கச்சட்டம்

1931 -வருடம் அக்டோபர் மாதம் 22 தேதி நடைபெற விருக்கும் சட்டசபையில் இந்து லா என்னும் இந்துக்கள் சட்டசம்பந்தமான விஷயங்கள் விவாதத்திற்கு எடுத்துக் கொள்ளப்படும். கடந்த 2 சட்டசபைகளில் மேற்படி விஷயங்கள் சம்பந்தமான பொதுக் கொள்கைகள் யாவும் ஒப்புக்கொள்ளப்பட்டாய் விட்டன. அதன்மீது ஏற்பாடு செய்திருக் கும் திட்டங்கள் வரப்போகும் சட்டசபையின் விவாதத்திற்குக்கொண்டு வரப்படும்.

அவையாவன:- பெண்களுக்குத் தாங்கள் பெண்களாகப் பிறந்த காரணத்தாலோ, அல்லது அவர்களுக்குச் சொத்துரிமை உண்டு என்பதற்கு மதசம்பந்தமான ஆதாரங்கள் இல்லை என்கின்ற காரணத்தாலோ அவர்களது வாரிசு சொத்துரிமை மறுக்கப்படக் கூடாது. ஒரு பாகம் பிரியாத குடும்பத்தில் உள்ள ஒருவர் தான் சுயராஜிதமாக சம்பாதித்து வைத்திருக்கும் சொத்திலும் பெண் சந்ததிகளுக்கு உரிமை உண்டு. ஒவ்வொரு விதவைக்கும் தானாகவே தத்து எடுத்துக்கொள்ள உரிமையுண்டு. புருஷன் கண்டிப்பாய் தத்து எடுத்துக் கொள்ளக்கூடாது என்று ஏற்பாடு செய்திருந்தால் விதவைக்குத் தத்து எடுத்துக் கொள்ள உரிமை இல்லை.

பெண் பிள்ளைகளுக்கு இப்போது கிடைத்துவரும் வாரிசு உரிமைகளிலும்கூட சொத்துக்களின் வரும்படிகளை அனுபவிக்க மாத்திரம் உரிமை இருக்கின்றதே தவிர, மற்றபடி அவர்கள் அதைத் தங்கள் இஷ்டப்படி சர்வ  சுதந்திரமாய் அனுபோகிக்கவும், வினியோகிக்கவும் உரிமை இல்லாமல் இருக்கின்றார்கள்; ஆதலால் இந்தக்குறையும் நீங்கும்படியாக அதாவது அவர்களுக்கு கிடைக்கும் வாரிசு உரிமை சொத்துக்களை தங்கள் இஷ்டப்படி சர்வசுதந்திரமாய் அனுபவிக்கவும், வினியோகிக்கவும் இந்தப் புதிய சட்டத்தில் அனுமதிக்கப்படுகின்றது.

பாகம் பிரியாத குடும்பத்தில் கணவன் இறந்துவிட்டால் பெண் ஜாதிக்குக்குழந்தை இருந்தாலும், இல்லாவிட்டாலும் குடும்பசொத்தில் கணவனுக்குள்ளபாகம் சர்வ சுதந்திரமாய் பெண்களுக்குக் கொடுத்து விட வேண்டும். குடும்ப சொத்துக்கள் பல  வழிகளில் துர்வினியோகம் செய்யப்பட்டக் காலங்களிலும் அச்சொத்துகளின்மீது பெண்களுக்கு ஜீவனாம்சத்திற்கு உரிமையுண்டு என்பதாகும்.

இன்று கவலையும், துக்கமும் இல்லாத மனிதனைக் காண்பதே அரிதாக இருக்கிறது. எந்த உயர்நிலையில் இருப்பவனுக்கும் கவலையும் துக்கமும் குடிகொண்டிருக்கிறது. கடவுள் எண்ணத்தை ஒழித்தவர்களுக்குக் கவலையில்லை. எல்லாம் இயற்கை என எண்ணியிருப்பவர்கள் துக்கம், கவலை இல்லாமல் இருக்கலாம். அப்படிப்பட்டவர்களைத்தான் ஞானிகள், முற்றும் துறந்த மெய்ஞ்ஞானிகள் என்று சொல்லுவார்கள். அந்த நிலையை மனிதன் எய்துவது எளிதல்ல

- விடுதலை நாளேடு, 28. 7. 18

பிறந்தாலும் பெண்களாய் பிறக்கக் கூடாதா?

பெண்களுக்கெதிரான சர்வதேச வன்கொடுமைகள் தடுப்பு நாளாக ஒரு நாள் (ஜூன் 26) உலகம் முழுவதும் கடைப்பிடிக்கப் படுகிறது. 1960ஆம் ஆண்டு நவம்பர் 25ஆம் தேதி மிராபெல் சகோதரிகளான மூன்று சகோதரிகள் அரசியல் செயல்பாடுகளுக்காக அந்நாட்டின் ஆட்சியாளர்களால் படுகொலை செய்யப்பட்டனர். சமூகத்தில் பெண்கள் வன்கொடுமைக்கு ஆளாவதை கடுமையாக எதிர்த்து இவர்கள் குரல் கொடுத்து வந்த வர்கள். அவர்கள் படுகொலை செய்யப்பட் டதை அடுத்து மூன்று சகோதரிகளும் மறக்கமுடியாத வண்ணத்துப் பூச்சிகள் என்று  உலகம் முழுவதும் அடையாளம் காணப்பட்டார்கள். 1999 டிசம்பர் 17இல் அய்.நா சபை கூட்டத்தில், மூன்று சகோதரிகள் இறந்த நவம்பர் 25ஆம் நாளை சர்வதேச பெண்களுக் கெதிரான வன்கொடுமைகள் தடுப்பு நாளாகப் பிரகடனம் செய்யப்பட்டது.

"பெண் என்பவள் பிறப்பதில்லை - உருவாக்கப்படுகிறாள்" என்று பிரஞ்சு தத்துவம் ஒன்று உள்ளது. உண்மையில் பெண் குழந்தையாகப் பிறந்தாலும், அவள் இந்தச் சமூகத்தில் பெண்ணாக வளர முடிவதில்லை. இந்தச் சமூகம் அவளை வளர விடுவதில்லை. பெண் குழந்தை என்று தெரிந்துவிட்டால் அக்குழந்தையைக் கொன்றுவிடும் நிலைமை இப்போதும் உலகெங்கிலும் பரவலாக உள்ளது. ஒருவேளை அந்தப் பெண்  குழந்தை, கொலையிலிருந்து தப்பித்து, பருவ வயதை அடைந்துவிட்டால், பலரின் கண்கள் அப்பெண்ணின் உடலைத் துளைக்கும். ஒரு தலை காதலால் ஆசிட் வீச்சு, ஆணவக் கொலைகள், வரதட்சணைக் கொடுமைகள், சட்டத்தில் ஆண்களுக்கு இணையான சமஉரிமை இல்லாமை என  இப்படிப் பிறப்பு முதல் இறப்பு வரை இப்பூமியில் வாழ்வதற்கு தினம் தினம் தீயில் பெண்கள் எரிந்து கொண்டே இருக்கிறார்கள். இந்தக் காலகட்டத் திலும் கூட பெண்கள் ஆண்களுக்கு ஒருபடி கீழேதான் என்ற நிலைமை உலகெங்கும் உள்ளது.

பெண்கள் அதிகமாகப் பாதிக்கப்படுவது பாலியல் ரீதியாகத்தான் என்றும், அதற்கு அடுத்தபடியாக அவர்களுக்கான உரிமைகள் மறுக்கப்படுதல் இரண்டாவது இடத்தில் இருக்கிறது என்று அனைத்து நாடுகளின் கணக்கெடுப்புகளின் முடிவுகளும் சொல்லு கின்றன. அனைத்து நாடுகளின் அரசு களுக்கும் பெண்களுக்கு எதிரான வன் கொடுமைகள் பற்றி நன்றாகத் தெரிந்தி ருக்கிறது. ஆனாலும் பெண்களுக்கு எதிரான பாலியல் கொடுமைகள், மற்றும் உரிமைகள் ரீதியிலான கொடுமைகள் குறைந்த பாடில்லை. காரணம் ஒன்றே ஒன்றுதான். என்ன தான் பெண்கள் அனைத்துத் துறைகளிலும் கொடிகட்டிப் பறந்தாலும், அவர்களை என்றுமே ஒரு போதைப் பொருளாக, காமப் பொருளாக, ஆண்களுக்கு அடுத்த படியாகப் பார்க்கும் கண்ணோட்டத்தை எந்த நாட்டில் வசிக்கும் ஆண்களும் தவிர்க்கத் தயாராக இல்லை.

கவுரக்கொலை எனப்படும் ஆணவக் கொலைகள்  பெண்களுக்கு எதிரானதாகவே அதிகம் நடக்கிறது. உலக அளவில் ஆணவக் கொலைகள் அதிகம் நடைபெறும் நாடுகள் பட்டியலில் முதல் இடத்தில் இருப்பது இந்தியாதான். Action Aid   என்ற தன்னார்வ தொண்டு அமைப்பு நடத்திய கருத்துக் கணிப்பில், பாலியல் வன்கொடுமை களால் பெண்கள் அதிகம் பாதிக்கப்படும் நாடுகளில் முதல் இரண்டு இடத்தில் இருக்கும் நாடுகள், பிரேசில் மற்றும் இந்தியா ஆகும். அதாவது பிரேசிலில் 87 சதவிகித மும், இந்தியாவில் 73 சதவிகிதமும் பாலியல் வன்கொடுமைகளால் பாதிக்கப்படுகின்றனர் என்று சொல்கிறது அந்தக் கருத்துக் கணிப்பு.

பெண்கள் இந்தியாவில் 2015இல் வெளியிடப்பட்ட தேசியக் குற்ற ஆவணப் பதிவேடு ஆண்டறிக்கையின்படி 2014இல் சுமார் 34,530 பாலியல் வன்கொடுமை வழக்குகள் காவல் நிலையங்களில் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளன. 2013-அய் விட இந்த எண்ணிக்கை 7 சதவிகிதம் அதிகம் ஆகும். இதுபோன்ற சம்பவங்களில் ஈடுபடுபவர்கள் 90 சதவிகிதத்துக்கு மேல் அந்தப் பெண் ணுக்கு அறிமுகம் ஆனவர்களே. இதில் 40 சதவிகிதப் பெண்கள் 19 வயதுக்குக் குறை வான சிறுமிகள் ஆவர். தினமும் 800-க்கும் அதிகமான பெண்கள் பாலியல் கொடுமை களாலும் மற்ற கொடுமைகளாலும் பாதிக்கப் படுகின்றனர். இந்தியாவில் ஒவ்வொரு இருபது நிமிடத்துக்கும், ஒரு பாலியல் வன் கொடுமை சம்பவம் நடைபெற்று வருகிறது.  2011ஆம் ஆண்டில் எடுத்த ஒரு கருத்துக் கணிப்பு என்ன சொல்கிறது தெரியுமா? 2010-க்கு முன் 30 ஆண்டுகளில், இந்தியாவில் கருவிலேயே அழிக்கப்பட்ட பெண் சிசுக்களின் எண்ணிக்கை ஒரு கோடியே இருபது லட்சம். இதில் ஒரு சோகமான செய்தி என்ன தெரியுமா? பெண் சிசுக் கொலைக்கு முக்கிய காரணமாக இருப்பது இன்னொரு பெண்தான் என்கிறது அந்த ஆய்வு.

பெண்களுக்கான வன்முறைகள் மற்றும் அவர்களுக்கு எதிராக இழைக்கப்படும் அநீதிகள் அதிகமாக நடக்கும் நாடுகளில், முதல் இடத்தில் ஆப்கானிஸ்தான் இருக்கிறது, இங்கு 19 வயதிலிருந்தே பெண்கள், திருமணம் செய்து கொள்ளக் கட்டயப் படுத்தப்படு கிறார்களாம்.  ஆப்கானிஸ்தானில் 87 சத விகிதப் பெண்கள் கல்வி அறிவு இல்லாத வர்களாக இருக்கிறார்களாம். இரண்டாவது இடத்தில் காங்கோ நாடு இருக்கிறது. இங்கு ஒவ்வொரு நாளும் சுமார் 1100 பெண்கள் பாலியல் வன்கொடுமைக்கு ஆளாகிறார்கள். இங்கு பெண் சிசுக் கொலையும் அதிக அளவில் நடந்தேறி வருகிறது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. அதற்கு அடுத்தபடியாக பெண்களுக்கான அதிக வன்கொடுமைகள் நடப்பது அதாவது பாலியல் கொடுமைகள், உடல் மற்றும் மனரீதியாக துன்புறுத்துதல், சம உரிமை இல்லாமை போன்றவற்றில் மூன் றாவது இடத்தில் இந்தியா உள்ளது. இந்தி யாவில் மட்டுமே 87 சதவிகிதம் பெண்களுக்கு எதிராக பாலியல்  உடல் மற்றும் மனரீதியான வன்கொடுமைகள் நடப்பதாக ஆய்வறிக்கை சொல்லுகின்றது. இதில் கூட்டு பாலியல் வன்செயல்களும்,  வன்கொடுமைகளும் அடக்கம். மேலும் பெண் சிசு கொலைகள் அதிகம் நடக்கும் நாடுகளில் இந்தியாவும் ஒன்று என உலக நாடுகள் சொல்லுகின்றன. நான்காவது இடத்தில் சோமாலியா நாடு உள்ளது. இங்கு 4 முதல் 5 வயதுப் பெண்குழந் தைகளின் உறுப்புகள் சிதைக்கப்பட்டு பாலியல் வன்கொடுமைகள் நடந்து வருகின்றன. இது மட்டுமல்லாமல், பாகிஸ்தான், கொலம்பியா, எகிப்து, மெக்சிகோ போன்ற நாடுகள் பெண்களுக்கு எதிரான வன்கொடுமைகளில் அடுத்தடுத்த இடங்களில் உள்ளன.

உலகம் முழுவதும் பள்ளிகள், கல்லூரிகள், பொது வெளிப்பகுதிகள், பேருந்து, அலுவல கங்கள் போன்ற இடங்களில் பெண்கள் மனரீதியாகவும், உடல் ரீதியாகவும், தினம் தினம் பாதிக்கப்பட்டு வருகின்றனர்.

"பெண்கள் ஒரு ஃபீனிக்ஸ் பறவையை போல... இப்பூமியில் வாழ்வதற்கு அவர் கள் மீண்டும் மீண்டும் எரிந்துகொண் டிருக்கிறார்கள், நமக்கெல்லாம் தெரியும் அவர்கள் மீண்டு வருவார்கள் என்று. ஆனால், ஒவ் வொரு முறை எரியும் போதும் அவர்களின் உயிர்போகும் வலியை உணர நாம் தயாராக இல்லை என்பதே நிதர்சனம்."

- ஜெ.அன்பரசன்

(இதில் கூறப்பட்டுள்ள நிலவரம் 2014ஆம் ஆண்டுக்கானது)
- விடுதலை ஞாயிறு மலர், 14.7.18